Blog · 19 november 2026 · Sven Dresen
Kwaadaardige Python-pakketten stelen Azure-tokens
Twee kwaadaardige versies van Microsofts agent-framework op PyPI stalen Azure-, Azure DevOps- en GitHub-tokens. Dit artikel legt uit hoe.
Kwaadaardige versies van Microsofts agent-framework op PyPI stalen tokens voor Azure, Azure DevOps en GitHub. Het ging om de versies 1.26.1 en 1.26.2 van het Python-pakket. Deze versies stonden op 17 november 2026 tussen 20:35 en 21:30 UTC op PyPI. Het agent-framework is een Python-pakket van Microsoft voor het bouwen van AI-agents. De kwaadaardige pakketten waren een directe bedreiging voor ontwikkelaars die dit framework gebruiken. Zij konden ongemerkt hun gevoelige gegevens verliezen.
De aard van de aanval
De aanval richtte zich op het stelen van authenticatietokens. Deze tokens geven toegang tot cloudomgevingen en code-repositories. Specifiek ging het om tokens voor Azure, Azure DevOps en GitHub. Een gestolen Azure-token kan een aanvaller toegang geven tot cloudresources. Denk aan virtuele machines, databases en opslagaccounts. Een Azure DevOps-token opent de deur naar broncodebeheer, CI/CD-pipelines en projectmanagement. GitHub-tokens bieden toegang tot privé-repositories en de mogelijkheid om code te wijzigen. De impact van zo'n diefstal is groot. Bedrijfsgeheimen kunnen uitlekken. Systemen kunnen worden gemanipuleerd. De aanvallers konden met deze tokens veel schade aanrichten.
De kwaadaardige versies verschenen onder de echte naam van het officiële Microsoft-pakket, als gewone nieuwe versies. Ontwikkelaars die hun afhankelijkheden automatisch updaten, liepen het grootste risico. Zij installeerden de kwaadaardige code zonder het te weten. De aanval toont aan hoe belangrijk het is om softwareleveranciers en hun distributiekanalen te controleren. Zelfs officiële repositories zoals PyPI zijn niet immuun voor dit soort bedreigingen.
Hoe de kwaadaardige code werkte
De kwaadaardige versies bevatten extra code die tokens voor Azure, Azure DevOps en GitHub verzamelde en naar de aanvallers stuurde. Dat meldt Wiz, dat de aanval beschreef. Volgens Wiz zocht de code breder, ook naar omgevingsvariabelen met namen als TOKEN, SECRET, PASSWORD, KEY en AWS, en naar bestanden als .npmrc, pip.conf, .netrc, .git-credentials en de Docker-configuratie. Wie een van beide versies installeerde, gaat ervan uit dat elk geheim in die omgeving gelekt is en vervangt ze allemaal. De laatste veilige versie is 1.26.0.
De rol van PyPI in de aanval
PyPI is de Python Package Index. Het is de officiële repository voor Python-pakketten. Miljoenen ontwikkelaars gebruiken PyPI dagelijks. Ze downloaden pakketten voor hun projecten. De open aard van PyPI maakt het kwetsbaar. Iedereen kan pakketten uploaden. Kwaadwillenden proberen misbruik te maken van dit vertrouwen. Ze uploaden pakketten met vergelijkbare namen. Een naam die op een bekend pakket lijkt, heet typosquatting. Een publiek pakket met de naam van een intern pakket heet dependency confusion. Een derde route is inbreken bij de uitgever van een populair pakket, zoals hier.
In dit geval ging het niet om een nagemaakte naam. De kwaadaardige versies verschenen onder de echte pakketnaam. Volgens Wiz had de aanvaller waarschijnlijk een clientcertificaat en privésleutel van ESRP in handen, de interne releasedienst van Microsoft. Hoe hij daaraan kwam, is nog niet bekend. De versies stonden ongeveer een uur online, van 20:35 tot 21:30 UTC op 17 november. Kort, maar lang genoeg voor wie automatisch de nieuwste versie binnenhaalt.
Impact op ontwikkelaars en organisaties
Ontwikkelaars die de kwaadaardige versies installeerden, moeten direct actie ondernemen. Ze moeten hun systemen controleren op compromittering. Alle tokens die mogelijk zijn gestolen, moeten worden ingetrokken. Dit geldt voor Azure, Azure DevOps en GitHub. Wachtwoorden moeten worden gewijzigd. Beveiligingsaudits zijn noodzakelijk. Organisaties moeten hun CI/CD-pipelines controleren. Ze moeten kijken of de kwaadaardige pakketten daar zijn gebruikt. De impact kan verder reiken dan alleen de gestolen tokens. De aanvallers kunnen backdoors hebben geïnstalleerd. Ze kunnen persistente toegang hebben gecreëerd.
De kosten van een dergelijke inbreuk zijn aanzienlijk. Ze omvatten directe financiële verliezen. Denk aan de kosten voor incidentrespons. Er is ook reputatieschade. Klanten verliezen vertrouwen. De productiviteit van ontwikkelaars daalt. Ze moeten tijd besteden aan herstel. Dit soort incidenten benadrukt het belang van een robuust beveiligingsbeleid. Organisaties moeten investeren in tools voor supply chain security. Ze moeten hun ontwikkelaars trainen in veilige codeerpraktijken. Ze moeten een cultuur van beveiligingsbewustzijn creëren.
Preventie en mitigatie
Organisaties kunnen verschillende maatregelen nemen om dit soort aanvallen te voorkomen. Gebruik een software supply chain security-oplossing. Deze tools scannen pakketten op kwetsbaarheden en kwaadaardige code. Ze controleren de herkomst van pakketten. Ze detecteren afwijkingen in het gedrag van pakketten. Deze tools integreren in de ontwikkelworkflow. Ze geven waarschuwingen voordat kwaadaardige code in productie komt.
Implementeer multi-factor authenticatie (MFA) voor alle accounts. Dit geldt voor PyPI, GitHub, Azure en andere kritieke systemen. MFA maakt het moeilijker voor aanvallers om accounts over te nemen. Zelfs als ze een wachtwoord stelen, hebben ze nog een tweede factor nodig. Gebruik sterke, unieke wachtwoorden. Gebruik een wachtwoordmanager. Dit vermindert het risico op credential stuffing-aanvallen.
Controleer regelmatig de afhankelijkheden van projecten. Gebruik tools die kwetsbaarheden in afhankelijkheden detecteren. Update afhankelijkheden alleen na zorgvuldige overweging. Controleer de changelogs. Kijk of er onverwachte wijzigingen zijn. Pin de versies van afhankelijkheden. Dit voorkomt dat onverwachte updates automatisch worden geïnstalleerd. Gebruik een private package repository. Dit geeft meer controle over welke pakketten worden gebruikt. Het vermindert de afhankelijkheid van publieke repositories zoals PyPI.
Train ontwikkelaars in beveiligingsbewustzijn. Leer ze over veelvoorkomende aanvalstechnieken. Denk aan typosquatting en dependency confusion. Leer ze hoe ze verdachte pakketten kunnen herkennen. Moedig ze aan om verdachte activiteiten te melden. Een goed geïnformeerd team is de eerste verdedigingslinie. Voer regelmatige beveiligingsaudits uit. Laat externe experts de systemen controleren. Zij kunnen kwetsbaarheden vinden die intern over het hoofd worden gezien. Dit helpt om de algehele beveiligingshouding te verbeteren.
De toekomst van software supply chain security
De aanval op Microsofts agent-framework is geen op zichzelf staand incident. Het is onderdeel van een groeiende trend. Aanvallen op de software supply chain nemen toe. Aanvallers richten zich op de zwakste schakel. Dit zijn vaak de open-source componenten. Organisaties moeten zich hierop voorbereiden. Ze moeten hun beveiligingsstrategieën aanpassen. Ze moeten verder kijken dan alleen hun eigen code. Ze moeten de hele supply chain beveiligen.
De industrie werkt aan oplossingen. Er zijn initiatieven zoals SLSA (Supply-chain Levels for Software Artifacts). Dit framework biedt richtlijnen voor het beveiligen van de software supply chain. Het richt zich op herkomst, integriteit en authenticiteit van software. Meer adoptie van dergelijke standaarden is cruciaal. Samenwerking tussen softwareleveranciers, repository-beheerders en beveiligingsonderzoekers is essentieel. Alleen zo kunnen we de digitale infrastructuur veiliger maken. De strijd tegen kwaadaardige pakketten is een continue inspanning. Het vereist waakzaamheid en proactieve maatregelen van iedereen in het ecosysteem.